Dziś chcemy zaprezentować kolejne narzędzie tego typu, z którego korzystać będziemy za pomocą wiersza poleceń – Pdftk.

Pdftk to darmowe narzędzie pozwalające m. in. na szyfrowanie, odszyfrowania, łączenie lub dzielenie dokumentów PDF. Wszystkie komendy wydawane są z poziomu wiersza poleceń CMD.

Użytkowanie

Aby skorzystać z Pdftk, należy pobrać i rozpakować archiwum ZIP. Tak rozpakowany plik, należy umieścić w katalogu systemowym C:\Windows\System32 lub w ustawieniach „Zmiennych Środowiskowych” dopisać ścieżkę do katalogu (PATH), w którym umieściliśmy plik pdftk.exe.

Funkcjonalność

• Łączenie dokumentów PDF
• Wydzielanie / ekstrakcja wybranych stron PDF do nowego dokumentu
• Rotacja strona PDF lub całych dokumentów
• Deszyfrowanie dokumentu PDF(wymagane podanie hasła)
• Szyfrowanie dokumentu PDF
• Wypełnianie formularzy PDF danymi FDF, XFDF
• Dołączanie znaków wodnych
• Tworzenie raportów: metadane, zakładki i nagłówki stron
• Aktualizację metadanych PDF
• Załączanie plików do poszczególnych stron lub całych dokumentów PDF
• Rozpakowywanie załączników dokumentu PDF
• „Rozrywanie” PDF na pojedyncze strony
• Naprawę uszkodzonych PDF (w miarę możliwości)

Przykłady użycia

• Łączenie dwóch lub więcej plików PDF w nowym dokumencie:

  pdftk 1.pdf 2.pdf 3.pdf cat output 123.pdf

• Ekstrakcja wybranych stron z wielu dokumentów PDF w nowym dokumencie:

  pdftk A=one.pdf B=two.pdf cat A1-7 B1-5 A8 output combined.pdf

• Obrót wszystkich stron dokument o 180 stopni:

  pdftk in.pdf cat 1-endS output out.pdf

• Zaszyfrowanie dokumentu PDF 128-bitowym algorytmem (domyślnie). Zabezpieczanie wszystkich uprawnień dokumentu (domyślnie):

  pdftk mydoc.pdf output mydoc.128.pdf uzytkownik haslo

• Sporządzenie raportu z dokumentu PDF (metadane, zakładki, nagłówki stron):

  pdftk mydoc.pdf dump_data output report.txt

Zachęcamy do zapoznania się ze wszystkimi dostępnymi komendami.

Pdftk działa w systemie Windows, Linux, Mac OS X, FreeBSD i Solaris. Nasz link pobierania prowadzi do wersji dla systemu Windows.

Podobne artykuły

• Szyfrowanie plików i katalogów – Cryptor
• Szyfrowanie dysku – DiskCryptor
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Łamanie haseł Windowsa – Ophcrack
• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO

Cryptor to małe, darmowe narzędzie, które w bardzo wygodny sposób zaszyfruje dla nas dowolny plik lub folder. Pliki lub katalogi do szyfrowania wystarczy przeciągnąć myszką do głównego okna programu.

Po zainstalowaniu i uruchomieniu Cryptor od razu gotowy jest do pracy. Warto jednak zajrzeć do opcji i ustawić ulubiony algorytm i hasła. Dzięki temu nie trzeba będzie za każdym razem wpisywać hasła podczas operacji szyfrowania lub deszyfrowania. Zaszyfrowane pliki pakowane są w jeden plik z rozszerzeniem WTF.

Cryptor działa w systemach Windows i w OSX. Nasz link prowadzi do wersji dla Windowsa, po wersję dla OSX odsyłamy na stronę autora.

Podobne artykuły

• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk
• Szyfrowanie dysku – DiskCryptor
• Szyfrowanie pendrive (pamięci flash) – odczyt i zapis bez praw administratora
• Dyski twarde firmy Origin Storage – Data Locker Personal, Pro AES i Enterprise
• Bezpieczeństwo danych na zaszyfrowanych dyskach – Aegis Padlock Secure Hard Drive

Ponieważ potrzebowałem prostego narzędzia, które zapamięta dla mnie co mam zrobić i przypomni mi o tym w odpowiednim czasie, przetestowałem kilka darmowych rozwiązań. Testy wyłoniły zwycięzcę, jest to dodatek do Firefoksa o nazwie ReminderFox.

Jak pisze sam autor, nie zależało mu na stworzeniu super programu do personalnego zarządzania czasem. ReminderFox to narzędzie, które zapamiętuje listę zadań lub przypomnień i gdy przyjdzie czas powiadamia użytkownika stosownym komunikatem i dźwiękiem – nic ponadto. Jak dla mnie w zupełności wystarczająca funkcjonalność, nie potrzebuję rozbudowanego programu. Przeglądarkę www mam uruchomioną cały czas więc nie muszę uruchamiać innych programów do tego celu.

Ponieważ korzystam z kilku systemów operacyjnych i kilku komputerów ważnym elementem była dla mnie możliwość synchronizacji listy zadań. W ReminderFox można to zrobić na dwa sposoby – albo za pomocą programu DropBox, albo ustawiając serwer WebDav / FTP w opcjach dodatku.

Jeżeli poszukujesz nieskomplikowanego programu do przypominania o zadaniach to polecam ReminderFox, ze swoich założeń wywiązuje się doskonale, a synchronizacja ułatwia życie jeżeli korzystasz z kilku komputerów.

Dodatek zainstalować można ze strony rozszerzeń przeglądarki Firefox.

Podobne artykuły

• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Szybki dostęp do ustawień dodatków Firefoksa
• Automatyczne sprawdzanie niepoprawnych zakładek Firefoksa
• Jak zmienić domyślny edytor w Firefoxie
• Nowy Firefox 3.5 – oficjalnie

Sprawdzanie pustych odnośników, podwójnych zakładek, czy innych błędów ręcznie to czasochłonne i nudne zajęcie. Dodatek CheckPlaces może ten proces zautomatyzować i uprościć.

Wtyczkę instalujemy za pomocą strony z dodatkami do Firefoksa. Jest to wtyczka eksperymentalna, więc musimy zaznaczyć że zgadzamy się na jej instalację. Po instalacji należy ustawić wybrane opcje zgodnie z potrzebami i kliknąć przycisk Check Bookmarks.

Czas przetwarzania zakładek zależy od wybranych opcji. Jeżeli ustawiono sprawdzanie czy strony istnieją, przy dużej ilości ulubionych może potrwać od kilku do kilkunastu minut.

Po sprawdzaniu zakładek wyświetlone zostanie podsumowanie pogrupowane w zależności od napotkanych problemów. Z okna podsumowania szybko i wygodnie usunąć można wadliwe zakładki.

Jeżeli cenisz porządek i używasz Firefoksa to na pewno ten dodatek się przyda. Nam porządki w ulubionych z tym dodatkiem zajęły kilkanaście minut. Wykonywanie tej operacji ręcznie zajęłoby dużo więcej cennego czasu.

Podobne artykuły

• Lista zadań i prosty kalendarz – ReminderFox
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Szybki dostęp do ustawień dodatków Firefoksa
• Jak zmienić domyślny edytor w Firefoxie
• Nowy Firefox 3.5 – oficjalnie

Użytkownicy Windowsa korzystający z poczty Gmail nie mają zbyt wielkiego wyboru jeżeli chodzi o narzędzia do powiadamiania o nowej poczcie. Dostępne narzędzia korzystają intensywnie z zasobów komputera (gadżet do paska Windows, program Growl).

WebMail Notifier to wtyczka do Firefoksa, która działa bardzo sprawnie i nie zajmuje niepotrzebnie zasobów komputera.

Instalacja jest bardzo prosta, dodatek instalujemy automatycznie korzystając ze strony dodatków dla programu Firefox. Po poprawnej instalacji przechodzimy do opcji dodatku i konfigurujemy konta pocztowe, z których chcemy otrzymywać powiadomienia.

W opcjach wtyczki ustawić można częstotliwość sprawdzania poczty i sposób powiadamiania – komunikat / dowolnie wybrany dźwięk.

Na stronie autora znaleźć można kilka skryptów rozszerzających możliwości wtyczki – między innymi o obsługę poczta.fm.

Podobne artykuły

• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO
• Projektowanie wyglądu strony – Pixel Perfect
• Karty Firefox w drzewie – Tree Style Tab
• Optymalizacja strony www – Page Speed
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk

Dlatego bardzo ważne jest, aby objąć nadzorem dzieci i młodzież korzystającą z Internetu. Ponieważ nie da się cały czas patrzeć dzieciom na ręce gdy korzystają z komputera, trzeba taki nadzór zautomatyzować. Nie jest to zadanie łatwe z technicznego punktu widzenia. Dzieci bardzo szybko się uczą i całkiem prawdopodobne jest, że szybko poradzą sobie z programami zainstalowanymi lokalnie na komputerze. Dlatego chcielibyśmy zaproponować rozwiązanie, które filtruje treść na zdalnych komputerach.

Takim rozwiązaniem jest serwis Open DNS, który opiera się o specjalnie przygotowane serwery nazw, odpowiadające niepoprawnie na zapytania o blokowane strony. Gdy dziecko wpisze do przeglądarki adres nieodpowiedniej strony, zamiast oczekiwanej treści zobaczy komunikat o zablokowaniu strony. Jeżeli nie posiada uprawnień administracyjnych (hasła administratora) na komputerze z którego korzysta, nie ma możliwości obejścia tej blokady.

Niestety Open DNS nie jest dostępny w języku polskim, póki co minimalna znajomość języka angielskiego jest niezbędna do poprawnej konfiguracji. Dlatego może warto dla dobra dziecka poprosić kogoś bardziej obeznanego z komputerami o pomoc w konfiguracji Open DNS.

Nie tylko do filtrowania treści nadaje się ten serwis. Zabezpiecza on również przed innymi zagrożeniami z Internetu – robaki internetowe, botnety, spyware, strony przeprowadzające ataki, phishing.

Scenariusze użycia Open DNS

Open DNS skonfigurować można na dwa sposoby. Na komputerze lub na routerze udostępniającym Internet dla lokalnej sieci. Jeżeli decydujemy się na konfigurację w routerze, musimy mieć świadomość, że jeżeli dziecko ma fizyczny dostęp do urządzenia może je zresetować do fabrycznych ustawień.

Zmiana konfiguracji na komputerze wymaga zresetowania hasła administratora, co dla osoby trochę obeznanej z komputerami nie powinno być rzeczą trudną. Istnieje także możliwość użycia opisywanego przez nas programu Ophcrack.

Aby całkowicie zabezpieczyć komputer przed zamianą konfiguracji, nie tylko przed dziećmi ale także przed specjalistami IT, należy:

• użyć długiego i skomplikowanego hasła administratora,
• zablokować możliwość botowania komputera z innych napędów niż lokalny dysk (hasło w BIOS),
• całkowicie zaszyfrować dysk systemowy z odpowiednio silnym hasłem i kluczem,
• założyć dziecku oddzielne konto z ograniczonymi prawami.

Jeżeli dziecko nie jest jeszcze fachowcem IT to zdecydowanie wystarczy tylko założenie konta z ograniczonymi prawami.

Open DNS działa w każdym systemie operacyjnym i w każdym urządzeniu, które posiada możliwość zmiany konfiguracji DNS. Konfiguracja Open DNS to po prostu ręczne ustawienie odpowiednich serwerów DNS dla połączenia internetowego.

Jak używać Open DNS?

Przechodzimy na stronę Open DNS i klikamy duży żółty przycisk Start Using OpenDNS i wybieramy interesującą nas opcję – komputer, router lub dla profesjonalistów – serwer DNS i wykonujemy kroki które są dokładnie opisane i zilustrowane. Niestety, tylko w języku angielskim.

Po skonfigurowaniu komputera lub routera poproszeni zostaniemy o założenie konta. Warto to zrobić, ponieważ konto da nam dostęp do panelu administracyjnego w którym będziemy mogli zmieniać ustawienia blokowania treści.

Przy pierwszym zalogowaniu należy utworzyć sieć klikając w link na żółtym polu obok komunikatu You haven’t added a network yet. Add one now.

Jeżeli nasz dostawca Internetu przydziela dynamiczne adresy IP, należy pobrać i zainstalować mały programik, który będzie pilnował ustawień gdy adres IP się zmieni. W przypadku stałego IP nie trzeba nic instalować.

Po poprawnym utworzeniu sieci w zakładce Settings wybieramy poziom filtrowania. Kliknięcie w Customize umożliwia samodzielne ustawienie tego co ma być blokowane.

• High – blokowanie erotyki i pornografii, nielegalnych praktyk, portali społecznościowych, stron z plikami wideo i stron na których można tylko stracić czas (time-wasters).
• Moderate – blokowanie erotyki i pornografii, nielegalnych praktyk.
• Low – blokowanie erotyki i pornografii, phishingu (forma oszustwa).
• Minimal – blokowanie phishingu.

Open DNS działa bardzo skutecznie – na hasło „porno” w Google zablokowane zostały prawie wszystkie strony. Może się tak zdarzyć, że jakaś polska domena z pornografią nie jest dodana do filtra, wówczas możemy dodać ją samodzielnie w Manage individual domains. Trzeba zrobić kilka testów przed oddaniem komputera w ręce dziecka.

Open DNS może być użyty także dla całych sieci nie tylko dla pojedynczego komputera, na przykład w szkole lub bibliotece. Odpowiednia konfiguracja daje naprawdę dużo możliwości. Jednym kontem można kontrolować kilka sieci.

Warto zainteresować się tą usługą ze względu na dzieci, które nie wszystko powinny oglądać. Korzystanie z Open DNS jest darmowe.

Podobne artykuły

• Szybki dostęp do ustawień dodatków Firefoksa
• Bezprzewodowa klawiatura z touchpadem w kompaktowym rozmiarze
• Szyfrowanie pendrive (pamięci flash) – odczyt i zapis bez praw administratora
• Zaawansowane nagrywanie płyt – nowy ImgBurn
• Dyski twarde firmy Origin Storage – Data Locker Personal, Pro AES i Enterprise

Osoby, które często testują różnego rodzaju rozszerzenia powinny zainteresować się dodatkiem Options Menu, który bardzo ułatwia dostęp do ustawień zainstalowanych rozszerzeń Firefoksa.

Normalnie aby dostać się do ustawień dodatku trzeba otwierać okno zarządzania rozszerzeniami i stamtąd przechodzić do opcji dodatku. Jeżeli eksperymentujemy z nowymi dodatkami częste otwieranie opcji w ten sposób bywa denerwujące. Niektóre dodatki dodają swoje opcje bezpośrednio do menu Narzędzia a niektóre nie.

Rozszerzenie Options Menu raz na zawsze rozwiązuje wszystkie problemy z dostępnością grupując wszystkie opcje dodatków w jednym miejscu – menu Narzędzia -> Opcje rozszerzeń.

Od teraz dostęp do ustawień dodatków jest zdecydowanie prostszy. Nie zapomnijcie zajrzeć do opcji Options Menu, jest tam między innymi filtr, który pozwala wybrać jakie dodatki mają pokazywać się w menu.

Podobne artykuły

• Lista zadań i prosty kalendarz – ReminderFox
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Blokowanie porno – czyli filtrowanie treści z Internetu
• Bezprzewodowa klawiatura z touchpadem w kompaktowym rozmiarze
• Automatyczne sprawdzanie niepoprawnych zakładek Firefoksa

Można to zrobić w prosty sposób edytując ustawienia Firefoxa.

Kroki podmiany edytora:

1. Otwieramy przeglądarkę Firefox
2. W pole adresowe przeglądarki wpisujemy polecenie about:config po czym potwierdzamy klawiszem ENTER (jeśli pojawi się komunikat w którego nagłówku widnieje napis „Grozi utratą gwarancji!„, potwierdzamy klikając w przycisk „Zachowam ostrożność, obiecuję!„)

   

3. W polu Filtr wprowadzamy view_source.editor.external i potwierdzamy klawiszem ENTER

   

4. Zaznaczamy wylistowaną pozycję i klikamy prawym klawiszem myszki wybierając pozycje z menu kontekstowego Przełącz

   

5. W polu Filtr wprowadzamy view_source.editor.path i potwierdzamy klawiszem ENTER
6. Zaznaczamy wylistowaną pozycję i klikamy prawym klawiszem myszki wybierając pozycje z menu kontekstowego Modyfikuj

   

7. W wyświetlonym oknie wprowadzamy ścieżkę dostępu do własnego edytora

   

8. Od tego momentu wybierając pozycję z menu „źródło strony” (Widok->Źródło strony, lub skrót Ctrl+U) edytorem wyświetlającym źródło będzie podany przez nas edytor

   

Podobne artykuły

• Przyspieszanie działania firefoxa – limit historii przeglądarki
• Lista zadań i prosty kalendarz – ReminderFox
• Automatyczne sprawdzanie niepoprawnych zakładek Firefoksa
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Szybki dostęp do ustawień dodatków Firefoksa

Za pomocą LogMeIn połączymy się zdalnie z oddalonym komputerem używając do tego celu przeglądarki internetowej. Aplikacja została wydana w wielu komercyjnych wersjach, my chcemy skupić się na wersji dostępnej za darmo.

Proces Rejestracji

Aby móc skorzystać z LogMeIn, musimy wcześniej zarejestrować się na stronie producenta. Chcąc skorzystać z wersji darmowej aplikacji musimy przejść do okna tworzenia nowego konta („Create an account„). Następnie do pozycji „LogMeIn Free” i kliknąć na link „Sign Up„.

Po podaniu wszystkich wymaganych danych i kliknięciu przycisku „Create Account„, zostaniemy przeniesieni do panelu użytkownika. Aby całkowicie zakończyć proces rejestracji, wymagane jest potwierdzenie poprzez wejście/kliknięcie na przysłany do nas adres URL (adres znajduje się w wiadomości e-mail).

Panel użytkownika

Pierwszym komunikatem pojawiającym się po zalogowaniu jest pytanie „Czy chcesz mieć zdalny dostęp do tego komputera ?„. W przypadku akceptacji należy kliknąć na link „Add Computer„.

Po tej operacji zostaniemy poproszeni o pobranie i zainstalowanie LogMeIn w systemie.

Instalacja

Podczas instalacji wymagane od nas jest podanie hasła dostępu do lokalnej maszyny,

oraz adresu e-mail i hasła, które podaliśmy podczas rejestracji.

Po sfinalizowaniu instalacji, aplikacja automatycznie uruchomi się w pasku tray’a Windowsa.

W celu potwierdzenia zainstalowania LogMeIn w naszym systemie, klikamy na link „Installation was successful” znajdujący się w panelu użytkownika. Możemy zauważyć że, nasza maszyna została dodana do listy zdalnych komputerów.

Inicjacja połączenia

Chcąc połączyć się ze zdalną maszyną, wystarczy, kliknąć na link, który stanowi jej nazwę.

Po tej operacji wyświetli się okno logowania, w którym musimy podać hasło dostępu do maszyny.

Jeśli autoryzacja przebiegnie pomyślnie, wówczas zostaniemy przeniesieni do panelu admina.

Główną część panelu stanowi menu znajdujące się w lewym górnym rogu:

• Home – strona główna panelu,
• Remote Control – zdalna kontrola komputera z którym nawiązaliśmy połączenie,
• Preferences – szereg opcji umożliwiających m. in. zdefiniowanie metody inicjalizacji połączeń, poziomu zabezpieczeń, uprawnienia osoby przejmującej kontrolę, hasła dostępu, filtry IP oraz opcje dotyczące zdalnego restartowania komputera,
• Help – doskonale udokumentowana pomoc (język angielski),
• Disconnect – przerwanie połączenia

Okno zdalnego pulpitu umożliwia modyfikację wielu ustawień dotyczących m. in. rozdzielczości, głębi kolorów, szybkości realizowanego połączenia, jakości wyświetlanego obrazu oraz opcji prowadzenia rozmów przez wbudowany czat.

Bezpieczeństwo

Każde realizowane połączenie dzięki protokołowi SSL zapewnia bezpieczny kanał komunikacyjny między klientem a serwerem.

Ograniczenia

Wersja darmowa LogMeIn nie obsługuje m. in.:

• możliwości wymiany plików (drag and drop / przeciągnij i upuść),
• zdalnego drukowania,
• synchronizacji plików i folderów

Te oraz wiele więcej funkcji producent zawarł w wersjach płatnych aplikacji.
LogMeIn dostępny jest zarówno pod system operacyjny Windows jak i Mac OS X.

Podobne artykuły

• Zdalne kontrolowanie systemu przez Internet – TeamViewer
• Zdalny pulpit – Yuuguu
• Finalna wersja Safari 4 od Apple
• Pierwsza beta Opery 10
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk

Jak twierdzą autorzy wersja 3.5 jest najszybszą wersją jaka ukazała się do tej pory. Slogan ze strony mówi, że nowy Firefox jest „szybszy, bezpieczniejszy, wygodniejszy, lepszy”.

Choć jestem wielkim fanem tego programu, to takie slogany zawsze traktuję z przymrużeniem oka. Uważam, że oczywiście nową wersję trzeba zainstalować, bo czas płynie i programy się starzeją, ale cudów nie należy się spodziewać.

Po uruchomieniu na pierwszy rzut oka nic wielkiego się nie zmieniło. Część dodatków, które mam zainstalowane, przestało działać, ale najważniejsze z nich zadziałały lub zaktualizowały się automatycznie. Dodano kosmetyczne zmiany w interfejsie użytkownika i tak zwany tryb prywatny. Nowości pewnie jest więcej w samym funkcjonowaniu przeglądarki, opisuję tylko to co zauważyłem w pierwszych minutach działania nowego Firefoxa.

Trudno mi po tak krótkich oględzinach narzekać albo zachwalać nowy produkt Mozilli. Po prostu kolejna aktualizacja bardzo udanej i użytecznej przeglądarki. Jeżeli jesteś użytkownikiem Firefoxa to nie ma się nad czym zastanawiać – trzeba pobierać i instalować.

Nasz link prowadzi do wersji dla Windowsa. Pliki dla innych systemów dostępne są na stronie autorów.

Podobne artykuły

• Lista zadań i prosty kalendarz – ReminderFox
• Automatyczne sprawdzanie niepoprawnych zakładek Firefoksa
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Szybki dostęp do ustawień dodatków Firefoksa
• Jak zmienić domyślny edytor w Firefoxie

Jeżeli lubisz upiększać swój pulpit, projektujesz strony www lub interfejsy użytkownika i szukasz ładnych, darmowych ikon, to na pewno zainteresuje cię Icon Finder.

Po otwarciu Icon Finder przywita nas ładne logo i duże pole tekstowe, do którego należy wpisać słowo kluczowe, opisujące poszukiwane ikony. Czyli standard jeżeli chodzi o tego typu aplikacje on line.

Wyniki wyszukiwania przedstawione są za pomocą kwadratowych bloków z ikonami. Od razu widać co mamy do wyboru. Każdą ikonę pobrać można w dwóch formatach – PNG i ICO. Dodatkowo pod linkiem INFO uzyskamy dokładne informacje o wybranej ikonce – autor, licencja i nazwa seta do którego należy. Można także zawęzić wyniki wyszukiwania do ikon o wybranym przedziale wymiarów w pikselach.

Próbowałem różnych słów kluczowych i rezultaty naprawdę są zadowalające. Można szybko, bez mozolnego przeglądania dużych setów, znaleźć potrzebną ikonkę. Wyszukiwarka rozmawia z użytkownikiem po angielsku, więc tylko angielskie słowa zadziałają.

Podsumowując, Icon Finder, to naprawdę przydatne i dobrze wykonane narzędzie. Na pewno nie raz pomoże zaoszczędzić trochę czasu.

Podobne artykuły

• Wyszukiwarka plików MP3 – abMP3
• Wyszukiwarka obiektów 3D – 3dfilter
• Multikonwerter plików graficznych / zdjęć online – go2convert
• Narzędzie online do harmonijnego dobierania kolorów – Color Scheme Designer
• Wyodrębnianie palety kolorów z dowolnego obrazka – Pictaculous

może przynieść wymierne skutki w postaci wyższych pozycji w indeksach wyszukiwarki. Przykładem narzędzia, które może nam w tym pomóc jest SenSEO.

SenSEO to mały dodatek do wtyczki Firebug, którego kod został napisany na bazie rozszerzenia YSlow. Funkcjonalnością podstawową jest analiza strony wg kryteriów SEO. Kryteriami branymi pod uwagę podczas analizy są wytyczne Google, dzięki temu możemy uniknąć przekroczenia cienkiej granicy pomiędzy tym co jeszcze jest optymalizacją, a jeszcze nie jest spamem.

Jak tego używać ?

Po zainstalowaniu rozszerzenia, uruchamiamy panel Firebuga (Narzędzia -> Firebug -> Otwórz), przechodzimy do zakładki SenSeo. Na górnej belce Firebuga pojawi się pole Keywords oraz dwa przyciski Inspect SEO Criteria oraz Show Components.

W polu Keywords wpisujemy słowo kluczowe dla którego nastąpi analiza strony internetowej – analiza rozpoczyna się po wciśnięciu przycisku Inspect SEO Criteria. Wynik analizy przedstawia listę kryteriów, ich ocenę, oraz stan poszczególnych punktów, z których składa się dane kryterium.

Wciśnięcie przycisku Show Components spowoduje wyświetlenie w postaci tabeli, istotnych informacji z punktu widzenia SEO aktualnie otwartej strony. Widzimy tu dane dotyczące sekcji META, nagłówków, obrazków itp.

Załączony link prowadzi do wersji 0.7.1, w przypadku chęci przetestowania najnowszej (eksperymentalnej) wersji tj. 0.8.7 prosimy zajrzeć na stronę pobierania.

Podobne artykuły

• Projektowanie wyglądu strony – Pixel Perfect
• Karty Firefox w drzewie – Tree Style Tab
• Optymalizacja strony www – Page Speed
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk

Narzędziem, które z pewnością usprawni naszą pracę podczas projektowania wyglądu strony jest Pixel Perfect.

Pixel Perfect, to dodatek do wtyczki Firebug. Za jego pomocą możliwe jest nałożenie warstwy na budowaną przez nas stronę. Warstwa to nic innego jak plik projektu layoutu (.png, .jpg, .gif).

Jak z tego korzystać ?

Po zainstalowaniu rozszerzenia, uruchamiamy panel Firebuga (Narzędzia -> Firebug -> Otwórz), przechodzimy do zakładki Pixel Perfect. Na górnej belce Firebuga pojawi się przycisk Add overlay, który umożliwia dodawania plików projektów layoutu. Po dodaniu kolejnych plików, utworzy nam się lista warstw, które w każdej chwili możemy włączyć poprzez zaznaczenie pola znajdującego się obok miniaturki warstwy.

Nałożoną warstwę możemy pozycjonować dwoma suwakami (poziom/pion), lub przez przeciąganie warstwy myszką. Dodatkowo możemy zwiększać lub zmniejszać jej przezroczystość.

Dodatkowe opcje to:

• wł/wył ikony Pixel Perfect w pasku stanu przeglądarki
• ukrywanie warstwy podczas działania funkcji Firebug – „Zbadaj„

Aby korzystać z Pixel Perfect wymagana jest przeglądarka Firefox 3.0 lub nowsza, oraz ostatnia stabilna wersja wtyczki Firebug.

Film prezentujący Pixel Perfect:

Podobne artykuły

• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO
• Karty Firefox w drzewie – Tree Style Tab
• Optymalizacja strony www – Page Speed
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk

Pomysł nie jest nowy, jednak taka organizacja z pewnością zwiększa komfort użytkowania, tym bardziej jeśli posiadasz monitor panoramiczny.

Po pobraniu wtyczki (link poniżej) i ponownym uruchomieniu przeglądarki, wtyczka od razu zaczyna działać. Domyślnie po lewej stronie okna przeglądarki znajduje się drzewo kart.

Możliwości konfiguracji są dość spore. Przechodząc do ustawień Tree Style Tab (Narzędzia -> Dodatki -> Rozszerzenia -> Tree Style Tab -> Preferencje) uzyskujemy możliwość zdefiniowania wyglądu paska kart, ustawień menu kontekstowego, operacji na kartach, automatycznego ukrywania jak i ustawień zaawansowanych.

Tree Style Tab ma jednak jedną dużą wadę – jest pamięciożerny. Jeśli zatem nie dysponujesz odpowiednio dużą ilością pamięci RAM w swoim komputerze, to nie zalecamy używania tej wtyczki. Jeśli nie należysz to tej grupy, to z pewnością docenisz jej zalety.

Podobne artykuły

• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO
• Projektowanie wyglądu strony – Pixel Perfect
• Optymalizacja strony www – Page Speed
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk

YSlow swoją optymalizację opiera na 34 zasadach dobrych praktyk wg których przyspieszymy każdą stronę www. Jakiś czas temu Google poszło w ślady Yahoo! i stworzyło własny dodatek optymalizacji stron do Firebuga – Page Speed. Jak się okazuje narzędzie było już wykorzystywane wcześniej przez samo Google do analizy własnych stron.

Jak to działa ?

Po zainstalowaniu dodatku (link poniżej) cała operacja analizy strony ogranicza się do otworzenia Firebuga (Narzędzia -> Firebug -> Otwórz) i kliknięcia w zakładkę „Page Speed„.

Po tej operacji Page Speed wyświetli nam podsumowanie z którego możemy wyczytać co wg optymalizatora jest do poprawienia.

Wyniki prezentowane są w dwóch kolumnach:

• pierwsza przedstawia procentowy wynik poprawnej optymalizacji
• druga stanowi listę praktyk poprawnej optymalizacji proponowanych przez Google

W celu zaznajomienia się z zalecanymi praktykami Google, odsyłamy do strony Page Speed. Proponujemy również odwiedzić stronę z praktykami firmy Yahoo!.

Poza testowaniem strony w oparciu o proponowane praktyki, Page Speed umożliwia również testowanie aktywności przeglądarki tzn. wszystkich zdarzeń oraz wykonywanego aktualnie kodu JavaScript.

Przed rozpoczęciem testów zaleca się wyłączenie wszystkich innych okien/zakładek przeglądarki, gdyż test bierze pod uwagę wszystkie aktualnie otwarte sesje przeglądarki. Warto dodać, że ów test nie jest zgodny z dodatkiem HTTPWatch, dlatego też należy go wyłączyć przed wykonaniem testu.

W celu rozpoczęciu testu otwieramy Firebuga, przechodzimy do zakładki „Page Speed Activity” i klikamy w przycisk „Record Activity„.

Możemy zauważyć jak wzdłuż osi czasu wyświetlane są wszystkie aktualnie wykonywane zdarzenia.

Każde ze zdarzeń prezentowane jest w postaci kolorowych linii (legenda znajduje się pod segmentem osi czasu). W dowolnym momencie możemy przerwać test klikając w przycisk „Stop„.

Page Speed wymaga przeglądarki Firefox w wersji 3.0.4 lub nowszej oraz wtyczki Firebug w wersji co najmniej 1.3.3. Obsługiwane platformy to Mac OSX (x86, PPC), Linux (32-bit, 64-bit) oraz Windows XP i wyżej.

Polecamy Page Speed w połączeniu z YSlow jako świetne narzędzia optymalizacji stron www.

Podobne artykuły

• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO
• Projektowanie wyglądu strony – Pixel Perfect
• Karty Firefox w drzewie – Tree Style Tab
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk

Efekty jakie możemy uzyskać przypominają nieco zdjęcia z długim czasem naświetlania, jednak tutaj efekt widzimy w czasie rzeczywistym.

Czym będziemy rysować ? Dosłownie wszystkim. Każdy przedmiot będzie generować inne światło/barwę co powoduje, że tylko wyobraźnia jest naszym hamulcem.

Obsługa programu jest banalnie prosta:

• kliknięcie myszką w ekran programu powoduje jego wyczyszczenie,
• SPACJA zapisuje zrzut ekranu i przesyła go do galerii znajdującej się na stronie internetowej,
• klawisz F wł/wył tryb pełnoekranowy,
• klawisz ESC wychodzi z programu,
• klawisz H wł tryb chowania,
• klawisz T wł/wył tryb face-melting

Instalacja

Do prawidłowej pracy potrzebujemy odtwarzacza QuickTime (lub iTunes, który zawiera QuickTime) zainstalowanego w systemie. Inne rozwiązania tj. QuickTime Alternative lub QT Lite nie będą działać. W związku z tym, że Apple QuickTime jest obsługiwany tylko przez system Windows i Mac OS, użytkownicy linuksa nie będą mogli korzystać z biblioteki.

Kroki instalacji dla systemu Windows:

• instalujemy program przechwytujący obraz: WinVDIG – należy zwrócić uwagę na wersję, którą chcemy zainstalować, ponieważ wg autora, najnowsza wersja 1.0.5 stwarza problemy. Dlatego też zaleca się instalowanie WinVDIG w wersji 1.0.1,
• upewniamy się czy obraz jest przechwytywany, uruchamiając program QTCap.exe dostarczony z WinVDIG,
• jeśli wszystko działa prawidłowo, to pobieramy archiwum z Glow Doodle i rozpakowujemy je w wybrane przez nas miejsce. Teraz wystarczy tylko uruchomić plik glowdoodle2.exe
• gdyby okazało się, że posiadaliśmy już, lub zainstalowaliśmy niezalecaną wersję WinVDIG, wówczas musimy pozbyć się dokładnie wszystkich jego plików z systemu poprzez Dodaj/Usuń w panelu sterowaniu, lub zrobić to ręcznie:
  • usuwając plik VsVDIG.qtx – znajdujący się w katalogu „c:\Windows\System32\QuickTime„
  • usuwając plik VsDump.ax – znajdujący się w katalogu „c:\Windows\System32„
  • usuwając cały folder WinVDIG – znajdujący się domyślnie w katalogu „c:\Program Files„,
  • uruchamiając system ponownie,
  • i ostatecznie instalując zalecaną wersję WinVDIG 1.01

Jeśli pomimo stosowania się do naszych wskazówek wciąż występują problemy z poprawnym wyświetlaniem obrazu, to proponujemy przejrzeć listę porad autorów Processing rozwiązujących większość problemów.

Ze strony autora możemy pobrać również archiwum z plikami programu przeznaczonego na system Mac OS. Możemy znaleźć tam również galerię zrzutów ekranu wykonanych przez innych użytkowników programu.

Prezentacja Glow Doodle w wersji na Mac OS:

Podobne artykuły

• Zdalny monitoring energii
• Tablet firmowany przez Pierre Cardina – Cardin PC-729
• Kamera internetowa Hercules Dualpix HD 720p
• Aluminiowy notebook – Averatec N3400

Praca przy komputerze jest tak absorbująca, że zapominamy o konieczności robienia krótkich przerw. Przerwy takie uwzględnione są także w polskich przepisach BHP – 5 minut na każde 60 minut pracy. Warto o tym pamiętać i zaopatrzyć się w oprogramowanie, które pomoże nam dbać o zdrowie.

Programy, które chcemy zaproponować mają za zadanie niejako wymusić na nas przerwę za pomocą komunikatów oraz blokady ekranu i klawiatury.

Linux

Użytkownicy Linuksa i GMOME mają taką funkcję już w samym systemie. Nie trzeba instalować żadnego zewnętrznego oprogramowania. Aby uaktywnić przypominanie o przerwie należy wykonać następujące kroki: z głównego menu wybieramy System -> Preferencje -> Klawiatura a w okienku, które się otworzy przechodzimy do zakładki Przerwa w pisaniu. Włączamy blokadę i ustawiamy czasy jakie nas interesują – np. czas pracy 60 minut, przerwa 5 minut.

Po wyświetleniu przez komputer komunikatu „czas na przerwę”, należy wstać, przejść się po pokoju i wykonać kilka relaksujących mięśnie ćwiczeń.

Windows i Linux

Użytkownicy Windowsa skorzystać mogą z darmowego programu Workrave (dostępny także w języku polskim). Oprócz podstawowej funkcjonalności, posiada także szereg innych funkcji: dzienny limit, mikro przerwy, ćwiczenia. Konfiguracja jest bardzo prosta i nie powinna sprawić problemów.

Mac OSX

Również na MACa znaleźć można podobne oprogramowanie. Nasze propozycje to AntiRSI i Timeout. Pierwszy z nich to mały programik, który nie wymaga instalacji, ma tylko podstawowe opcje konfiguracyjne. Drugi posiada bardziej rozbudowaną konfigurację. Użytkownik oprócz czasów przerw, może dostosować wygląd, odgrywany podczas przerwy dźwięk i skrypty, które mogą się wykonać w czasie przerwy.

Podobne artykuły

• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Łamanie haseł Windowsa – Ophcrack
• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO
• Projektowanie wyglądu strony – Pixel Perfect

Autorem aplikacji jest niemiecka firma TeamViewer GmbH, która dla użytkowników domowych udostępniła moduł darmowy.

Jak to działa ?

Wszelkie połączenia z naszymi partnerami (zdalnymi pulpitami maszyn) realizowane są za pośrednictwem serwera TeamViewer. Możliwości przygotowania maszyn udostępniających swój pulpit mamy kilka z uwagi na oferowane przez autora moduły.

Wersje modułów.

1. TeamViewer: moduł będący swoistym All-in-One, za pomocą którego możemy zarówno udostępniać jak i przejmować kontrolę nad zdalnym pulpitem (posiada funkcjonalność modułu TeamViewer QuickSupport i TeamViewer Host + możliwość konfiguracji: zdalnej kontroli /zakładka „Remote control”/ oraz prezentacji zdalnego pulpitu /zakładka „Presentations„/)

   

2. TeamViewer QuickSupport: moduł umożliwiający udostępnianie naszego pulpitu, nie wymagający przy tym instalacji. Po jego uruchomieniu, będziemy mogli odczytać nasze prywatne ID oraz wygenerowane losowo hasło, niezbędne do zainicjowania połączenia.

   Domyślnie moduł ustawiony jest tak, aby używać ustawień proxy przeglądarki („Use web browser proxy settings (recommended)„), ale gdyby zachodziła taka potrzeba, możemy wybrać jedną z dodatkowych opcji: „Brak proxy / No proxy„, oraz „Użyj ustawień manualnych proxy / Use manual proxy„.

   

   

   Jako ciekawostkę można dodać, iż autor udostępnił przez formularz możliwość wygenerowania wersji TeamViewer QuickSupport z własnym logo oraz tekstem powitalnym.

   Używanie tak wygenerowanej wersji wymaga wykupienia licencji, natomiast w celach testowych można używać modułu w połączeniu z wersją bezpłatną. Realizowane połączenia są jednak automatycznie rozłączane po 5 minutach.

   

3. TeamViewer Host: moduł rezydujący w systemie jako usługa systemowa, dzięki czemu po jego załadowaniu możemy w każdej chwili przejąć kontrolę nad zdalnym pulpitem (w tym akcje logowania/wylogowywania oraz reboot).

   Moduł ten posiada już znacznie bardziej zaawansowane możliwości konfiguracji. Okno ustawień posiada trzy zakładki:

   • zakładka „General„: tutaj możemy określić wyświetlaną nazwę maszyny („Your display name„), zmienić hasło dostępu do maszyny („Password”/”Confirm password„) oraz wybrać czy akceptowane mają być przychodzące połączenia sieci LAN („Accept incoming LAN connections„) w tym również konfiguracja proxy („Proxy settings…”),

     

   • zakładka „Security„: tutaj możemy określić poziom bezpieczeństwa realizowanego połączenia, oraz poziom dostępu do maszyny.

     Zakładka ta posiada szereg opcji:

     • „Changes require administrative rights on this computer„: zaznaczenie tej opcji spowoduje, że manipulacja ustawieniami zakładki „General” i „Security” będzie możliwa jedynie przez użytkowników z uprawnieniami administratora systemu Windows,
     • „Disable TeamViewer shutdown„: służy do wykluczenia możliwości zamknięcia usługi TeamViewer,
     • „Configure black- or whitelist„: to standardowa biała i czarna lista określająca, którzy partnerzy o określonym ID będą, lub nie będą mieli dostępu do łączenia się z lokalnym komputerem,
     • uwierzytelnienie Windows:
       • „Windows login is not allowed” (domyślne): uwierzytelnienie możliwe będzie tylko przez podanie hasła TeamViewer,
       • „Windows login is only allowed for Administrators„: administrator systemu będzie mógł połączyć się używając uwierzytelnienia Windows,
       • „Windows login is allowed for all users„: wszyscy użytkownicy komputera będą mogli łączyć się przez uwierzytelnienie Windows
     • „Access Control Incoming„: tutaj określimy poziom dostępu dla realizowanych połączeń. Dostępne poziomy dostępu:
       • „Full Access„: połączony partner otrzyma pełny dostęp,
       • „Confirm all„: połączony partner posiadać będzie dostęp do widoku pulpitu, ale każda bardziej zaawansowana operacja wymagać będzie naszego potwierdzenia,
       • „View and show„: połączony partner posiadać będzie dostęp do widoku pulpitu bez możliwości wykonywania zaawansowanych operacji,
       • „Custom settings„: tutaj zdefiniujemy ręcznie poziom dostępu dla poszczególnych operacji tj. widoku pulpitu, zdalnej kontroli, transferu plików, połączenia VPN, wyłączenia kontroli partnera przez standardowe wejście (myszka, klawiatura) czy zmiany ustawień usługi TeamViewer przez partnera

     

   • Zakładka „Advanced„: umożliwia m. in. uaktywnienie ignorowania półprzezroczystych obrazków w trybie podglądu pulpitu, wł/wył. zapisu wykonywanych operacji („Log Files”), wł połączeń UDP, instalowanie sterowników VPN („Install VPN”), import/export ustawień.

     

4. TeamViewer Manager: to moduł bazodanowy. Za jego pomocą możemy skatalogować wszystkich dostępnych partnerów, oraz być na bieżąco informowanym o aktualnym ich stanie podłączenia do sieci. Pełna funkcjonalność modułu dostępna jest po wykupieniu licencji Premium. Wersja darmowa (Trial) została ograniczona czasem użytkowania do 30 dni.

   

TeamViewer dostępny jest zarówno pod system operacyjny Windows jak i Mac OS X.
W wersji darmowej możemy jednocześnie nawiązać tylko jedno połączenie ze zdalnym komputerem. Dodatkowo możemy przeprowadzić transfer danych, rozmowę tekstową (czat) oraz nawiązać połączenie z partnerem przez sieć VPN.

Porada: Jak zmienić ID (identyfikator klienta) ?

Unikalny identyfikator przydzielany jest na podstawie adresu fizycznego (MAC) karty sieciowej znajdującej się w naszym komputerze. Dlatego, aby możliwa była zmiana ID, musimy najpierw zmienić adres fizyczny naszej karty sieciowej.

Kroki jakie należy wykonać:

1. Odinstalowujemy Teamviewer’a z systemu
2. Usuwamy całą zawartość klucza Teamviewer’a znajdującego się w rejestrze systemu (START->Uruchom->regedit). Klucz znajduje się w gałęzi HKEY_CURRENT_USER\Software\TeamViewer
3. Zmieniamy adres fizyczny (MAC) karty sieciowej na nowy. Do zmiany adresu fizycznego możemy posłużyć się programem SMAC, lub przejść do „Menadżer urządzeń->Karty sieciowe->nazwa_karty_sieciowej„, w zakładce „Zaawansowane” wybrać pozycję „Network Address” i w polu „Wartość” wpisać w jednym ciągu nowy adres sieciowy. Zmianę adresu potwierdzamy kliknięciem w przycisk OK
4. Restartujemy system, po czym ponownie instalujemy Teamviewer’a w systemie

Po tak wykonanych czynnościach, identyfikator powinien ulec zmianie.

Podobne artykuły

• Zdalny dostęp do komputera przez Internet – LogMeIn
• Zdalny pulpit – Yuuguu
• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk
• Szyfrowanie plików i katalogów – Cryptor
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier

Aplikacji pt. „zdalny pulpit” jest wiele jak np. cała gama implementacji VNC, RealVNC, UltraVNC, TightVNC czy choćby Radmin, GoToMyPC i Anyplace Control. Nie sposób wymienić ich wszystkich. Dziś chcemy opisać aplikację o nazwie Yuuguu.

Yuuguu to darmowe oprogramowanie umożliwiające udostępnianie pulpitu innym użytkownikom. Umożliwia ono również integrację z komunikatorem Skype do łączności głosowej. Obecnie integracja dotyczy Skype’a dla systemu Windows i Mac. Wsparcie dla wersji linuksowej wg producenta ma pojawić się niebawem. Poza komunikatorem Skype, Yuuguu obsługuje również AIM, Google Talk, ICQ, MSN i Yahoo.

W wersji darmowej możliwe jest udostępnienie pulpitu w jednej konferencji maksymalnie pięciu użytkownikom, a miesięczny limit czasu konferencji wynosi 100 min. Ograniczenia te można znieść, wykupując miesięczny abonament wynoszący 15 dolarów.

Proces instalacji (dla wersji windowsowej):

1. Pobieramy instalkę ze strony producenta
2. Po przejściu kolejnych kroków kreatora instalacji, uruchamiamy Yuuguu

   

3. Przechodzimy do formularza rejestracji klikając na przycisk „NO: I WANT TO SIGN UP„.

   Polami, które musimy wypełnić są: adres email (używany później jako login), imię/nazwa, hasło oraz akceptacja licencji.

   

4. Ostatnim krokiem jest potwierdzenie rejestracji, poprzez kliknięcie na link dostarczony na podany przez nas adres email

Jak udostępnić swój pulpit ?

Aby tego dokonać należy kliknąć na wcześniej dodany kontakt i wybrać pozycję „Show„.

Jeśli osoba po drugiej stronie, zaakceptuje połączenie (klikając „ACCEPT”), wówczas uzyska dostęp do podglądu naszego pulpitu.

Dopiero po kliknięciu przycisku „Request control” i naszej akceptacji (poprzez kliknięcie na „SHARE„), użytkownik otrzyma pełny dostęp do pulpitu.

Aplikacja posiada dobrze opisane tutoriale, pomagające nam w obrazowy sposób szybko wtajemniczyć się we wszystkie dostępne funkcje.

Prezentacja Yuuguu:

Podobne artykuły

• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Łamanie haseł Windowsa – Ophcrack
• Zdalny dostęp do komputera przez Internet – LogMeIn
• Analiza strony pod względem SEO – SenSEO

I tak rzeczywiście jest. W tym artykule postaram się opisać w kilku zdaniach jak uruchomić i skonfigurować demona Transmission.

Demon jest to program, który działa w tle i nie posiada interfejsu użytkownika, żeby skorzystać z jego usług trzeba się z nim połączyć za pomocą tak zwanego „klienta” – w naszym przypadku będziemy łączyć się za pomocą przeglądarki internetowej. „Demoniczna” wersja Transmission właściwie niczym nie różni się od wersji z graficznym interfejsem użytkownika (GUI) – udostępnia tą samą funkcjonalność i opcje konfiguracyjne i oczywiście nie posiada okienek.

No dobrze – po co kombinować skoro wszystko można wyklikać w okienkach? Na przykład po to, żeby uruchomić jeden taki program na całą domową sieć. Domowe komputery nie muszą działać nocami jeżeli w domu stoi serwer z systemem Linux, udostępniający Internet komputerom w sieci LAN. Taki serwer doskonale nadaje się do ściągania plików. Dodatkową zaletą tego rozwiązania jest też to, że możemy dodawać pliki do pobrania, gdy jesteśmy w szkole lub w pracy. Po prostu łączymy się z naszym domowym serwerem i wydajemy polecenia za pomocą przeglądarki www.

Pobieranie i instalacja

W dystrybucjach opartych na Debianie (np. Ubuntu) wystarczy otworzyć okno terminala i wydać polecenie:

Konfiguracja i uruchomienie

Po zainstalowaniu w oknie terminala wydajemy polecenie transmission-daemon, które uruchomi program w tle. Uruchomienie spowoduje utworzenie plików konfiguracyjnych w katalogu ~/.config/transmission-daemon.

Następnie wydajemy polecenie killall transmission-daemon, które zakończy pracę programu a nam umożliwi edycję plików konfiguracyjnych.

Ulubionym edytorem tekstu otwieramy plik ~/.config/transmission-daemon/settings.json i rozpoczynamy konfigurowanie najważniejszych opcji. Właściwie program od razu skonfigurowany jest optymalnie, ale konieczne jest ustawienie opcji związanych ze zdalnym dostępem:

"rpc-authentication-required": true,
"rpc-password": "supertajnehaslo", - hasło dostępu
"rpc-port": 9091, - port na który będziemy łączyć się przeglądarką www
"rpc-username": "chris" - nazwa użytkownika
"rpc-whitelist": "127.0.0.1 192.168.1.10 192.168.1.11", - adresy IP, które będą miały dostęp do Transmission

Możliwe jest skorzystanie z list blokujących adresy IP firm i instytucji monitorujących sieci P2P. Aby ta opcja zadziałała należy pobrać plik z listą level1 i rozpakować do katalogu ~/.config/transmission-daemon/blocklists/. Po rozpakowaniu w konfiguracji trzeba jeszcze ustawić opcję:

"blocklist-enabled": true,

I to wszystko, nasz demon Transmission jest gotowy do uruchomienia – wydajemy w terminalu polecenie transmission-daemon i otwieramy przeglądarkę internetową. W pole adresu wpisujemy http://IP_KOMPUTERA_Z_TRANSMISSION:9091/

Po zalogowaniu się przy pomocy ustawionego wcześniej hasła i loginu mamy dostęp do interfejsu użytkownika – możemy teraz dodawać torrenty. Ściągnięte dane wylądują w katalogu ~/Downloads.

Gdy już wszystko działa, na koniec warto ustawić limity prędkości na wysyłane i odbierane dane, żeby nie zająć całego łącza pozostałym użytkownikom sieci. Możliwe jest zastosowanie różnych limitów w zależności od godziny – np. w nocy możemy przydzielić całą przepustowość łącza a w dzień 50%.

Po więcej szczegółowych informacji odsyłamy na stronę projektu.

Podobne artykuły

• Manipulacja dokumentem PDF – Pdftk
• Powiadomienie o nowej poczcie w przeglądarce Firefox – WebMail Notifier
• Zadbaj o prywatność podczas ściągania plików – PeerBlock
• Łamanie haseł Windowsa – Ophcrack
• Optymalne ustawienia klienta sieci BitTorrent